Almanca Kelime Türleri ve Örnekleri

Temel Türler:

v (Verb): İş, oluş, hareket veya durum bildiren kelimelerdir (Eylem). Örn: machen (yapmak), lernen (öğrenmek).
sub (Substantiv): Canlı, cansız varlıkları ve kavramları karşılayan, baş harfi daima büyük yazılan kelimelerdir (İsim/Ad). Örn: der Stuhl (sandalye), das Glück (şans).
adj (Adjektiv): Varlıkların niteliklerini, renklerini veya durumlarını bildiren kelimelerdir (Sıfat). Örn: schnell (hızlı), blau (mavi).
adv (Zarf): Eylemin zamanını, yerini, tarzını veya sebebini belirten kelimelerdir. Örn: heute (bugün), hier (burada), gern (seve seve).
pron (Pronomen): İsmin yerini tutan kelimelerdir (Zamir). Örn: ich (ben), er (o).
art (Artikel): İsimlerin cinsiyetini (der, die, das), sayısını ve durumunu belirleyen kelimelerdir (Tanımlık).
conj (Konjunktion): Kelimeleri veya cümleleri birbirine bağlayan kelimelerdir (Bağlaç). Örn: und (ve), aber (ama).
präp (Präposition): İsimlerin diğer kelimelerle yer, zaman veya mantık ilişkisini kuran kelimelerdir (Edat). Örn: auf (üstünde), mit (ile).
num (Numeral): Sayı veya miktar bildiren kelimelerdir. Örn: eins (bir), erste (birinci).
interj (Interjektion): Duygu, sesleniş veya doğa seslerini yansıtan kelimelerdir (Ünlem). Örn: ach! (ah!), au! (ah/can acısı!).

v-tr (transitiv): Bir nesneye (Akkusativ objeye) ihtiyaç duyan fiillerdir. Örn: Ich kaufe den Tisch (Masayı alıyorum).
v-intr (intransitiv): Bir nesneye ihtiyaç duymayan, öznenin kendi başına yaptığı eylemlerdir. Örn: Das Kind schläft (Çocuk uyuyor).
v-refl (reflexiv): Eylemin özneye geri döndüğü, “sich” zamiriyle kullanılan fiillerdir. Örn: sich freuen (sevinmek).

sub, f (Femininum): Tanımlığı “die” olan dişil cinsiyetli isimler. Örn: die Frau (kadın).
sub, m (Maskulinum): Tanımlığı “der” olan eril cinsiyetli isimler. Örn: der Mann (adam).
sub, n (Neutrum): Tanımlığı “das” olan nötr cinsiyetli isimler. Örn: das Kind (çocuk).
sub, pl (Plural): İsmin çoğul halidir, tanımlığı her zaman “die” olur. Örn: die Kinder (çocuklar).

fig. (figurativ): Kelimenin gerçek değil, mecazi veya soyut anlamda kullanıldığını belirtir.
ugs. (umgangssprachlich): Günlük hayatta, sokakta veya samimi ortamlarda kullanılan dil.
förml. (formell): Resmi yazışmalarda veya hitaplarda kullanılan ciddiyet içeren dil.
iron. (ironisch): Söylenenin tersinin kastedildiği alaycı kullanım.
hoef. (höflich): Nezaket gerektiren durumlarda kullanılan saygılı ifade.
abw. (abwertend): Bir kişiyi veya durumu küçümsemek, aşağılamak için kullanılan ifade.
süddt. (süddeutsch): Almanya’nın güneyi, Avusturya veya İsviçre bölgelerine has kullanım (Örn: Grüß Gott).
wtl. (wörtlich): Bir deyimin veya ifadenin kelimesi kelimesine çevirisi.
tabu: Toplum içinde söylenmesi ayıp veya yasak kabul edilen kaba kelime.
ius. (iuristisch): Hukuk diline ait teknik terim.
gehb. (gehoben): Edebi, yüksek veya eskimiş elit dil kullanımı.
altmod. (altmodisch): Günümüzde artık pek kullanılmayan, modası geçmiş ifade.
euph. (euphemistisch): Kötü bir şeyi daha yumuşak söyleme (Örtmece). Örn: “Öldü” yerine “Vefat etti”.
vern. (verneinend): Genellikle olumsuz anlamda veya inkâr ederken kullanılan yerel ağız.